Gładź szpachlowa. Co to jest? – funkcja gładzi.
Gładź szpachlowa to przedostatnia powłoka wykończeniowa ścian, zazwyczaj wewnątrz budynku. Jej funkcja to nadanie ścianom idealnie gładkiej powierzchni, która następnie jest malowana lub pokrywana tapetą.
Wbrew nadziei wielu laików farba nie pokryje zadrapań, piasku ani
dziurek na ścianie. Tak samo przez większość tapet (zwłaszcza fototapet)
przebijają się wszelkie nierówności ścian. Nie wygładzone powierzchnie
ścian w większości przypadków uznawane są za niewykończone i
nieestetyczne, natomiast dobrej jakości gładzie są wyznacznikiem
wysokich standardów wykończenia wnętrz.
Jednocześnie, naturalnie gładziami nazywane są wyroby budowlane
przeznaczone do wykonywania gładzi czyli wygładzania ścian. Są to masy
szpachlowe sprzedawane w formie gotowej lub sypkiej (do rozrobienia z
wodą), które rozprowadza się na ścianie w warstwach 2-5 mm. Oczywiście
oferta gładzi dostępnych na rynku jest bardzo szeroka i obejmuje
produkty, które różnią się od siebie istotnymi cechami. Analogicznie
dostępnych do wyboru jest kilka metod wykonywania gładzi, z których
część jest przystępna amatorom, a część jest wybierana tylko przez
wykonawców profesjonalnych i wymaga specjalistycznego sprzętu.
Co gładzimy? – podłoża pod gładź.
Najczęściej podłożem pod gładź są tynki,
których główną funkcją jest ochrona konstrukcji oraz równanie ścian do
prostej i płaskiej powierzchni. O ile prawidłowo wykonane tynki
zapewniają, że ściana nie ma kształtu banana i na całej długości jest
idealnie pionowa, to faktura większości tynków jest ziarnista, piaskowa i szorstka.
Nawet jednowarstwowe tynki zacierane na mokro i wykończone tak zwanym
mleczkiem gipsowym rzadko są tak gładkie, żeby w ogóle nie wymagały
zastosowania gładzi, choć na pewno bardzo znacząco zmniejszają jej
zużycie. Gładzić możemy wszystkie rodzaje tynków wewnętrznych, a więc zarówno wapienne, cementowe, gipsowe, polimerowe i inne.
Gotową gładź szpachlową możemy także stosować na wszystkie typowe podłoża budowlane takie jak bloczki betonowe, beton, gazobeton, płyty g-k kiedy decydujemy się na standard wykończenia Q4 oraz płyty osb i inne drewnopochodne jak w przypadku okładzin konstrukcji szkieletowych.
Innymi podłożami pod gładź mogą być stare powłoki malarskie z farb emulsyjnych, ftalowych, olejnych i innych oraz powierzchnie ścian po zdjęciu tapet, które to wymagają wygładzenia, dla uzyskania najlepszego efektu przy ponownym malowaniu lub tapetowaniu.
Rodzaje gładzi. Gładzie sypkie i gotowe.
Gładzie należy przede wszystkim podzielić na dwie grupy: gładzie sypkie oraz gładzie gotowe. W znakomitej większości przypadków zdecydowanie zalecamy zastosowanie gładzi gotowych. W wielu aspektach są wygodniejsze w pracy i zaoszczędzą sporo czasu.
Gładzie gotowe sprzedawane są w formie gotowej masy szpachlowej
zazwyczaj w plastikowych wiadrach. Oparte są na spoiwie polimerowym,
które wiąże i twardnieje poprzez wysychanie. Oznacza to, że warstwa
gładzi nałożona na ścianę pozostanie miękka dopóki w całości nie
wyschnie. Grube warstwy gotowych mas szpachlowych wysychają długo i
pękają przy zbyt dużej grubości (powyżej 3-5 mm). Natomiast świetnie nadają się do bardzo cienkiego szpachlowania i w porównaniu do gładzi sypkich również są znacznie bardziej elastyczne i wygodniejsze w pracy.
Gładzie sypkie są sprzedawane w workach, w formie suchego proszku.
Oparte są na spoiwach sypkich głównie gipsie, ewentualnie cemencie.
Twardnieją zwykle 1,5 godziny po zmieszaniu z wodą, podczas chemicznego
procesu wiązania. Pozwala to na nakładanie grubych warstw (powyżej 3mm).
Natomiast z drugiej strony niosą ze sobą ryzyko, że gładź wyschnie
przed upływem czasu wiązania (gips nie zdąży zareagować chemicznie z
wodą). Może spowodować to, że gładź będzie bardzo miękka lub wręcz
obsypie się ze ściany. Z tego powodu zastosowanie gładzi sypkich jest
niekorzystne, jeśli chcemy nakładać bardzo cienką warstwę gładzi.
Gładzie gotowe
Mieszanina dyspersji polimerowej, wody wypełniaczy skalnych oraz dodatków poprawiających parametry gładzi oraz komfort pracy.
Gładzie gipsowe
Mieszkanka gipsu naturalnego lub syntetycznego, mączek skalnych oraz różnych dodatków kontrolujących czas wiązania i poprawiających przyczepność i komfort pracy. Czasami zawiera sypkie polimery dla poprawienia elastyczności.
Gładzie cementowe
Mieszanka białego cementu i wypełniaczy skalnych oraz dodatków poprawiających przyczepność i komfort pracy.
Gładzie wapienne
Zazwyczaj gładzie wapienne dostępne na rynku to gładzie gipsowe zawierające dodatek wapna, które może powodować że gładź twardnieje z czasem po położeniu, nawet do miesiąca czasu.
Metody wykonywania gładzi
Niezależnie od rodzaju stosowanej
gładzi proces wykonywania prac przebiega według tego samego schematu z
drobnymi różnicami. Najpierw przygotowanie podłoża. Następnie masa musi
zostać w dwóch warstwach nałożona na ścianę i wyrównana za pomocą pacy,
lub szpachli. Ostatnia warstwa gładzi jest szlifowana lub zacierania na
mokro.
1. Przygotowanie podłoża
Na tym etapie trzeba zadbać o to, żeby podłoże na które będziemy nakładać gładź było odpowiednio czyste trwałe i nie za bardzo chłonne.
2. Nanoszenie gładzi
- Tradycyjna metoda nanoszenia czyli rozprowadzanie po ścianie za pomocą pacy stalowej
- Rozprowadzanie wałkiem
- Nanoszenie agregatem szpachlarskim
3. Zaciąganie gładzi
- Pacą
- Szpachlą typu pióro
- Szpachlą powierzchniową zwaną nożem
4. Szlifowanie drobnych nierówności
(lub w przypadku niektórych gładzi sypkich możliwe zacieranie na mokro, zanim gładź zwiąże do końca).
Po nałożeniu i zaciągnięciu na równo 2 lub 3 warstwy drobne nierówności powinny zostać zeszlifowane ręcznie lub przy użyciu szlifierki do gładzi zwanej żyrafą.
5. Gruntowanie po szlifowaniu
Gładź po zakończeniu szlifowania należy odpylić (np. odkurzyć) lub dokładnie zagruntować. Często wykorzystuje się do tego farbę gruntującą, która jednocześnie pokrywa ścianę pierwszą delikatną warstwą bieli.
Podobał Ci się nasz artykuł? Mamy więcej ciekawych treści dla Ciebie. Dowiedz się o nich jako pierwszy! Śledź nas na Facebooku. Do zobaczenia właśnie tam.
